Urganç şahri köçalarida qayerga qadam bosmaylik, nazarimizga bir xil manzara taşlanadi: tölib-toşgan axlat qutilari, ular atrofida uyulgan çiqindilar va bu holatga befarq qaralayotgan mahalliy xizmatlar. Poytaxtga havas qilayotgan viloyat markazi qanday qilib bu qadar axlat içida qolmoqda?

Axlat qutilari – özi qutimi yo muammomi?

Bugun Urgançning köplab mahallalarida – holat deyarli bir xil. Axlat taşlanadigan konteynerlar zanglagan, yirtiq, ayrimlari butunlay yöqolgan. Qutining özi yöq joyda esa çiqindi yerga taşlanadi. Uzoq yillardan beri almaştirilmagan bu konteynerlar aholining haqli etiroziga sabab bölmoqda.

Xizmat bormi, masuliyat-çi?

Köçalarni tozalaşga masul “Toza Hudud” MÇJ yoki tegişli kommunal xizmatlar bu borada nima qilmoqda? Axlat olib ketiş vaqti degan tuşunça bor, biroq u qaçon va qayerda işlaydi – nomalum. Köplab aholi vakillari çiqindilar 2-3 kunlab turib qolişini, bazida haftalab heç kim olib ketmasligini takidlamoqda. Issiq ob-havo boşlanişi bilan bu çiqindilar atrofga hid tarqatadi, kasalliklar xavfini oşiradi, ayniqsa bolali oilalar bundan jiddiy aziyat çekmoqda.

Aholi noroziligi ortmoqda

Mahalliy faollar va ijtimoiy tarmoqlardagi postlar şuni körsatadiki, bu muammo allaqaçon jamoatçilik etiborida. Ayrimlar bu holatni rasmga olib, internetga joylaştirmoqda. Ammo körinib turibdiki, muammo haqida xabardorlik bor, biroq amaliy yeçim yöq.

Savollar oçiqça turibdi:
 • Urgançda axlat olib ketiş tizimi nega işlamayapti?
 • Qanday qilib yillar davomida biror mahallaning axlat qutilari yangilanmagan?
 • Mahalliy byudjetdan ajratilgan mablağlar qayerga ketmoqda?
 • Masul taşkilotlar nega jamoatçilikka izoh bermaydi?

Xulosa örnida: befarqlik xavfli

Bu beparvolikni faqatgina oddiy xizmat yetişmovçiligi deb bölmaydi. Bu — sanitariya, ekologiya va fuqarolik xavfsizligi muammosidir. Urganç şahri, tarixiy va madaniy markaz böla turib, axlat içida qolişi mumkin emas. Aholi, jurnalistlar va fuqarolik jamiyati vakillari bu masalaga oçiq, jiddiy va barqaror yeçim talab qilişi kerak.

                               Muallif:xorazmbugun.uz muxbiri